44-237 Stanowice,
Wyzwolenia 99

CZYM JEST INTEGRACJA SENSORYCZNA?

Nasze zmysły dostarczają nam informacji o fizycznej kondycji naszego ciała i otoczenia wokół nas. Informacje te płyną do naszego mózgu tak jak rzeki płyną do morza. Niezliczone fragmenty sensorycznych / zmysłowych informacji trafiają do mózgu w każdej chwili naszego istnienia, nie pochodzą one tylko z oczu czy uszu ale również z każdego punktu w ciele / zmysł dotyku, propriocepcji / a nawet ze specjalnego zmysłu, który odbiera siłę grawitacji i ruch naszego ciała. Mózg nieustannie organizuje te informacje gdy osoba jest w ruchu, gdy się bawi, uczy, czy też odpoczywa. Mózg lokalizuje, segreguje i zarządza tymi informacjami tak jak policjant kieruje ruchem ulicznym w godzinach szczytu. Gdy informacje płyną w prawidłowej organizacji w sposób zintegrowany, mózg może ich użyć do formowania percepcji, zachowania czy uczenia się. Gdy strumień informacji jest zdezorganizowany, życie /funkcjonowanie systemu nerwowego/ może być jak godziny szczytu w mieście.

Dysfunkcje integracji sensorycznej: objawy, diagnoza i terapia

Integracja sensoryczna jest procesem odpowiedzialnym za organizację wrażeń, które docierają z ciała danej osoby i z środowiska ją otaczającego. Właściwa interpretacja tych wrażeń pozwala na ich poprawne wykorzystanie w działaniu. Zaburzenia integracji sensorycznej utrudniają właściwą interpretację bodźców, ale istnieje możliwość zdiagnozowania dysfunkcji i poddania się specjalistycznej terapii.

Istotne informacje nt. terapii dysfunkcji integracji sensorycznej

Jedynie certyfikowany terapeuta może prowadzić terapię dla dzieci, u których stwierdzono dysfunkcję integracji sensorycznej. Zajęcia odbywają się w przystosowanej do tego typu aktywności sali, która wyposażona jest w sprzęt i pomoce (np. drabinki, przyrządy plastyczne, hamaki, piłki), wspierające poprawne funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego. Ponadto sala:

  • jest przyjazna i bezpieczna dla dziecka;
  • budzi w dziecku pozytywne emocje i motywuje do pracy.

Terapia odbywa się raz lub dwa razy w tygodniu, a pojedyncze spotkanie trwa od 45 do 60 minut.

Rola bodźców sensorycznych w życiu człowieka

Proces budowania integracji sensorycznej rozpoczyna się już w okresie płodowym. Jego prawidłowy rozwój pozwala na właściwe rozpoznawanie, segregowanie oraz interpretowanie bodźców zmysłowych i ich porównanie z nabytymi już doświadczeniami. Mózg niejako organizuje informacje, które są do niego dostarczane, a następie wykorzystuje je m.in. do:

  • tworzenia percepcji;
  • planowania ruchu i postawy;
  • odpowiedniego napięcia mięśniowego;
  • wyrażania emocji i uczenia się.

Dysfunkcje integracji sensorycznej rozpoznaje się poprzez trudności w funkcjonowaniu dziecka. Przy czym dysfunkcje te mogą być naturalną konsekwencją uszkodzenia narządów zmysłów.

Objawy dysfunkcji integracji sensorycznej

  1. Nadmierna/obniżona wrażliwość na bodźce sensoryczne (np. nie zwracanie uwagi na zimno, ból, unikanie niektórych rodzajów materiałów).
  2. Obniżony poziom koordynacji ruchowej (np. częste potykanie się, kłopoty z używaniem nożyczek, ubieraniem się).
  3. Niewłaściwy poziom uwagi.
  4. Nadruchliwość lub niechęć do podejmowania zadań ruchowych.
  5. Opóźnienie rozwoju mowy.
  6. Trudności z przystosowywaniem się do nowych sytuacji (np. reakcje agresywne na niespodziewany dotyk lub wycofanie się).

Diagnoza dysfunkcji integracji sensorycznej

Zaburzenia integracji sensorycznej mogą wystąpić u dzieci w normie intelektualnej z trudnościami w uczeniu się, ale także u pociech z niepełnosprawnością intelektualną bądź ruchową oraz z autyzmem lub mózgowym porażaniem. Diagnoza integracji sensorycznej to badanie, które obejmuje 2-4 spotkania zorientowane na:

  • wywiad z rodzicami/opiekunami;
  • obserwację dziecka;
  • przeprowadzenie specjalistycznych testów.

Dysfunkcje mogą dotyczyć rozwoju fizycznego, zachowania, umiejętności edukacyjnych, koordynacji, percepcji, mowy i języka, świadomości, koncentracji, pamięci czy samoakceptacji.

Cele terapii integracji sensorycznej

  1. Dostarczenie kontrolowanej ilości bodźców sensorycznych poprzez zabawy rozwojowe (np. zabawa masami plastycznymi).
  2. Poprawa integracji pracy zmysłów i uregulowanie systemu nerwowego dziecka.
  3. Nauka skutecznego sposobu automatycznego przetwarzania i wykorzystywania informacji sensorycznych.
  4. Zmiana zachowania pociechy na takie, które będzie w większym stopniu akceptowane społecznie.

Terapia integracji sensorycznej (SI)

Dziecko powinno uczęszczać na terapię neurorozwojową, jeśli na etapie diagnozy okazało się, że pociecha ma problemy ze właściwym przetwarzaniem bodźców sensorycznych. Na terapie może uczęszczać:

  • dziecko w wieku przedszkolnym;
  • dziecko w wieku wczesnoszkolnym;
  • niemowlę (np. jeśli ma problem z jedzeniem) – rolą terapeuty jest wskazanie rodzicom/opiekunom sposobu postępowania, aby zapobiec rozwojowi dysfunkcja.

W trakcie terapii ważne jest, aby rodzice lub opiekunowie pracowali z dzieckiem także w domu zgodnie ze wskazówkami terapeuty, co wesprze skuteczność zajęć.

Zapraszamy na konsultacje do naszego gabinetu.

 

Kategoria:

2019 © Nogo All Rights Reserved.